T.Man

Piszę dlatego, żeby ludzie byli szczęśliwi. Teatr jest pracą dla ludzi.

Tomasz Man polski dramaturg, reżyser teatralny, autor adaptacji teatralnych i słuchowisk radiowych.
Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Rzeszowie, a maturę zrobił w Liceum nr 1 we Wrocławiu. W 1989 roku rozpoczął studia polonistyki na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie ukończył w 1993 roku. Podczas studiów występował w studenckich teatrach i zespołach muzycznych. W 1993 r. Napisał pierwszą sztukę Niebodrzew, nagrodzoną w 1995 r. Konkurs Literacki Młodych Artystów Werdykt. Pierwszą sztuką Tomasza Mana, która ukazała się w druku, była Katarantka, wydana w 1998 roku w „Dialogu”. W 2000 roku ukończył reżyserię w Akademii Teatralnej w Warszawie oraz swój debiut reżyserski Balladyna Juliusza Słowackiego  w Teatrze Dramatycznym w Białymstoku. W kolejnych latach wyreżyserował 50 produkcji, w tym w Warszawie, Szczecinie, Wrocławiu, Poznaniu, Toruniu, Gdańsku, Elblągu, Zielonej Górze, Jeleniej Górze, Katowicach, Rzeszowie, Łodzi, Gdyni i Legnicy. Wyreżyserował 15 słuchowisk w Teatrze Polskiego Radia.
Od 2003 roku przez dwa sezony był dyrektorem literackim Teatru im. Siemaszkowa w Rzeszowie. W 2003 roku był współzałożycielem Teatru pod Gryfami Wrocław. W latach 2004-2005 pełnił funkcję konsultanta w Teatrze. Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. Od 2007 roku pracował jako adiunkt w Katedrze Lalkarstwa we wrocławskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Ludwika Solskiego w Krakowie, gdzie w 2009 roku uzyskał doktorat. W 2013 r. obronił pracę habilitacyjną. Prowadził warsztaty teatralne we Włoszech na Uniwersytecie w Sienie, Polskiej Akademii Nauk, Uniwersytecie Łódzkim, Teatrze Akademii w Warszawie. Był stypendystą Goethe Institue w Berlinie w Niemczech i Pro Helvetia w Bernie w Szwajcarii.

Sztuki
Katarantka. Requiem. Nieszczęście w dwóch aktach (1998)
Pisi (2000)
Historia Pewnej Miłości (2001)
Matka i lampart (2004)
111 (2004)
Deszcze (2005)
Współautor, Cięcie (przed 2006)
Dobrze (2006)
3×2 (2006)
C (r) ash Europe (2007)
Świat jest skandalem (2009)
Bóg i proch (2010)
Wszystko idzie dobrze (2010)
Sex Machine (2010)
Moja Abba (2011)
Exodus (2012)
Brygada Misiek (2013) –  bajka
Nieczystość (2014)
Zostań  przyjacielem (2014) – bajka
Bestseller (2015)
Faust (2015)
Aya znaczy Miłość (2016)- bajka
Footballistyka (2017)
Idę tylko zimno mi w stopy (2017)

111

gatunek – dramat
liczba ról – 4 (2 kobiece – Matka, Siostra, 2 męskie – Ojciec, Syn)

Sztuka  111  to studium tak zwanej przeciętnej rodziny. Matka i ojciec opowiadają o synu. Starają się wraz z córką zbudować portret dojrzewającego chłopaka. Z jednozdaniowych wypowiedzi wyłania się wyraźny, bolesny obraz każdego z nich – brutalnego ojca, zgorzkniałej i nieczułej matki, a przede wszystkim nastolatka – samotnego, wrażliwego, zagubionego, nieufnego, nie potrafiącego nawiązać kontaktu z nikim, nawet z najbliższymi. Powoli w chłopcu rodzi się nienawiść, potężnieje agresja.

 

Sex Machine

gatunek – dramat
liczba  ról – 4 (2 kobiece – Matka, Dziewczyna, 2 męskie -Syn, Przyjaciel) i Kobiety

Tekst Sex Machine to wstrząsająca opowieść o relacji matki i syna, w której miłość ma do powiedzenia za wiele. Matka całe swoje życie poświeciła synowi, rezygnując z własnych potrzeb. Jednak w pewnym momencie zechciała całkowicie kontrolować jego życie. Syn nie może się na to zgodzi. Sztuka zadaje pytania o granice miłości i nienawiści, wychowania i moralności, poświęcenia się i obowiązku. Czy poświęcenie się osobie najbliższej może wynikać z egoistycznej potrzeby zadbania o własną przyszłość?