M.Wojtyszko

Pisanie to dla mnie bardziej cecha charakteru niż czynność.
Piszę, bo bardzo rzadko udaje mi się wyrazić to o co mi chodzi, kiedy mówię. W dodatku moja komunikacja z ludźmi składa się z nieskończonego ciągu „ale z drugiej strony…” Nikt nie ma czasu ani ochoty na wysłuchiwanie takich skomplikowanych wywodów. Dramat natomiast unosi wszystkie sprzeczności, każda postać może twierdzić co innego i ten brak konsekwencji jest zaletą, a nie wadą.
Poza tym uważam, że nie ma na świecie nic ważniejszego niż opowiadanie historii. Bez nich nie różnilibyśmy się od kur. Kury są fajne, gdaczą, jedzą ziarenka i znoszą jajka, ale bez opowieści niewiele więcej pozostaje. A kiedy kura umiera to nawet pewnie nie wie, że coś ją ominęło.

Urodzona w 1982 roku w Warszawie scenarzystka i dramatopisarka. Studiowała kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim, scenariopisartwo w łódzkiej filmówce i reżyserię fabularną w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Ukończyła też Szkołę Dramatu przy warszawskim teatrze Laboratorium, gdzie wraz z innymi dramatopisarzami współtworzyła Kabaret Na Koniec Świata.  Ma w dorobku scenariusze wielu seriali telewizyjnych (między innymi „Przystań”, „Doręczyciel”, „Bez Tajemnic”) i kilka filmów krótkometrażowych.
Jest autorką sztuk dla dorosłych i dla dzieci. Jej dramaty wystawiane były w Polsce, Niemczech, Czechach, Austrii i Finlandii. Za tekst „Macica” otrzymała nagrodę w konkursie Teatru Starego i Miesięcznika „Dialog”. Dramat  „Pierwszy człowiek świata” zwyciężył w konkursie organizowanym przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu.  Spektakl na podstawie jej sztuki „Sam, czyli przygotowanie do życia w rodzinie” zdobył Grand Prix XX Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. W tym samym konkursie dwa lata później sztuka „Piekło-Niebo” została nagrodzona jako najlepszy tekst dramatyczny sezonu.  Dramat znalazł się również w finale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej jako pierwsza w historii tego konkursu sztuka la dzieci.
Od roku 2012 Maria Wojtyszko jest kierowniczką literacką Wrocławskiego Teatru Lalek, gdzie z powodzeniem zajmuje się promowaniem polskiej dramaturgii współczesnej.

Piekło-Niebo

DJka Jola wracając koncertu i ginie w wypadku samochodowym. Trafia do nieba. Postanawia jednak, że nie może umrzeć, ponieważ jest mamą siedmioletniego Tadzia, którego wychowuje sama. Jest tak uparta i nieprzyjemna, że Bóg postanawia wysłać ją za karę do Piekła. Ale i tutaj Jola się nie poddaje. Z pomocą nowopoznanego diabła Osmółki postanawia uciec z piekła. Lucyfer i Bóg wysyłają za nią pościg.
Czy Joli uda się wrócić do synka?

SAM

Trzynastoeltni Sam jest dzieckiem intelektualistów, którzy “nie gotują, nie sprzątają i cały czas chodzą na demonstracje”. Co gorsze rodzice Sama postanawiają się rozwieść. Tata wdaje się w serię romansów, a mama wiąże się z muzułmaśnkim emigrantem z byłej Jugosławii. W tych trudnych warunkach Sam zakochuje się w koleżance z klasy. Wiola, inaczej niż główny bohater, pochodzi z katolickiej, wielodzietnej rodziny. Sam próbuje na powrót polączyć rodziców i zdobyć serce Wioli.